غزل ۱۵۲۰ - که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟
غزل ۱۵۲۱ - خط چرا در لب همچون شکرش سوخته است؟
غزل ۱۵۲۴ - همچو زنجیر به هم ناله ما پیوسته است
غزل ۱۵۲۶ - خط سبزی که به گرد لب جانان گشته است
غزل ۱۵۲۹ - خال زیر لب آن ماه لقا افتاده است
غزل ۱۵۳۲ - از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده است
غزل ۱۵۳۳ - این نه غنچه است که گلزار به بار آورده است
غزل ۱۵۳۴ - تا خط از لعل گهربار تو سر بر زده است
غزل ۱۵۳۵ - آتشم در جگر از چهره گلرنگ زده است
غزل ۱۵۳۶ - بس که مژگان تو بر دیده روشن زده است
غزل ۱۵۳۷ - موج خط حلقه بر آن عارض گلگون زده است
غزل ۱۵۳۸ - دل من تیره ز بسیاری گفتار شده است
غزل ۱۵۴۰ - خاطر از سبحه و زنار مکدر شده است
غزل ۱۵۴۳ - از رگ ابر، هوا سینه شهباز شده است
غزل ۱۵۴۴ - آخر حسن تو از خط به از آغاز شده است
غزل ۱۵۴۵ - دل به یک آه سراسر رو مژگان شده است
غزل ۱۵۴۶ - دلم از کثرت پیکان تو آهن شده است
غزل ۱۵۴۸ - نه ز خط حلقه بر اطراف رخت بسته شده است
غزل ۱۵۵۰ - از دل خم می گلرنگ به جام آمده است
غزل ۱۵۵۱ - خط به گرد رخ آن سیم ذقن آمده است