غزل ۴۰۹۷ - زین درد بی شمار که دل را نصیب شد
غزل ۴۱۰۲ - مستانه سرو قامت او در خرام شد
غزل ۴۱۰۳ - از شب نشین هند دل من سیاه شد
غزل ۴۱۰۸ - اشکم به خاک چهره سیلاب می کشد
غزل ۴۱۱۰ - آیینه ام ز روشنی آزار می کشد
غزل ۴۱۱۱ - از روی درد هر که ز دل آه می کشد
غزل ۴۱۱۵ - یک دل ز ناوک مژه او رها نشد
غزل ۴۱۱۶ - خط ترا که دید که زیر و زبر نشد
غزل ۴۱۱۸ - شرم از نگاه آن گل سیراب می چکد
غزل ۴۱۱۹ - از جلوه تو برگ ز پیوند بگسلد
غزل ۴۱۲۰ - ساقی به یک پیاله که وقت سحر رساند
غزل ۴۱۲۵ - جمعی که دل به طره طرار بسته اند
غزل ۴۱۲۸ - مستان چو غنچه بند قبا را نبسته اند
غزل ۴۱۳۰ - روی ترا به آتش دلها برشته اند
غزل ۴۱۳۹ - جمعی که بار درد تو بر دل نهاده اند
غزل ۴۱۴۴ - خال ترا ز دیده تر سبز کرده اند
غزل ۴۱۴۷ - این آهوان که گردن دعوی کشیده اند
غزل ۴۱۵۰ - گر یار را غنی ز نیاز آفریده اند
غزل ۴۱۵۲ - عشاق سر به جیب نه آسان کشیده اند
غزل ۴۱۶۵ - فال وصال او دل رنجور می زند