غزل ۵۱۶۲ - زخط سبز شود بیش لعل دلبر صاف
غزل ۵۱۶۵ - زده است شرم لبت مهر بردهان صدف
غزل ۵۱۶۶ - ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرف
غزل ۵۱۷۷ - به هر طوفانی از جا در نیاید لنگر عاشق
غزل ۵۱۸۱ - آسمان کهنه سبویی است ز میخانه عشق
غزل ۵۱۸۲ - پای گستاخ منه بر در کاشانه عشق
غزل ۵۱۸۳ - زبان مار بود خار آشیان فراق
غزل ۵۱۹۴ - در زلف تو آویخت دل از قید علایق
غزل ۵۱۹۶ - عاشق سرگشته را از گردش دوران چه باک ؟
غزل ۵۱۹۸ - می توان با تازه رویان شد قرین از چشم پاک
غزل ۵۲۰۱ - زخمی تیغ شهادت زنده می خیزد زخاک
غزل ۵۲۰۲ - بیشتر شد حسرتم از خط آن محبوب خشک
غزل ۵۲۱۴ - داده است بس که سینه صافم جلای اشک
غزل ۵۲۲۰ - زلف تو نفس در جگر باد کند مشک
غزل ۵۲۳۲ - از تنک رویی شود همصحبت هر خار گل
غزل ۵۲۳۴ - خنده کردی درگلستان تازه شد ایمان گل
غزل ۵۲۳۵ - عندلیب ما ندارد تاب استغنای گل
غزل ۵۲۳۶ - نیست امروزی چو شبنم عشق من باروی گل
غزل ۵۲۴۰ - عشق را نغمه داود بود شیون دل
غزل ۵۲۴۹ - چراغ ماه خطر دارد از رمیدن دل