غزل ۵۰۰۷ - چنین که گم شده در زلف پای تا به سرش
غزل ۵۰۰۸ - که می رهد زخم طره گرهگیرش؟
غزل ۵۰۱۲ - کسی که دیدن روی تو کرد حیرانش
غزل ۵۰۱۵ - چنان ز دل گذرد صاف تیر مژگانش
غزل ۵۰۱۶ - کراست تاب شکر خنده های پنهانش ؟
غزل ۵۰۱۷ - رسیده است به جایی لطافت بدنش
غزل ۵۰۱۸ - جدا نمی شود از پیش لعل میگونش
غزل ۵۰۲۱ - الف قدی که منم سینه چاک بالایش
غزل ۵۰۲۲ - گذشته است ز تعریف،قد رعنایش
غزل ۵۰۲۶ - به احتیاط نظر کن به چشم جادویش
غزل ۵۰۲۷ - ز دل برون نرود چشم آشنا رویش
غزل ۵۰۴۹ - هردل که داغدار شود از نظاره اش
غزل ۵۰۵۳ - صبح است ساقیا قدح خوشگوار بخش
غزل ۵۰۵۷ - شوخی که جلوه گاه بود دیده منش
غزل ۵۰۶۷ - دلدارماست محو خط مشکفام خویش
غزل ۵۰۸۲ - شد سرمه سویدای دل از نور جمالش
غزل ۵۰۸۳ - آن کس که نشان داد برون از دو جهانش
غزل ۵۰۸۴ - از رشته جان تاب برد موی میانش
غزل ۵۰۸۵ - آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهش
غزل ۵۰۸۹ - سری را که بالین شود آستانش