شماره ۱۸۳ - وقتی غباری زاستان بفرست سوی چاکرت
شماره ۱۸۵ - شهسوارم آمد و از سینه جان را برگرفت
شماره ۱۸۶ - هر قدم کاندر راه آن سرو خرامان برگرفت
شماره ۱۸۸ - سرو به دید آن قد و رعنایی ازان بالا گرفت
شماره ۱۹۱ - ای که بی خاک درت در دیده من نور نیست
شماره ۱۹۲ - ماه تابانست و همچون روی تو تابنده نیست
شماره ۱۹۴ - دیدمش امروز و شب در دل کنون خواهد گذشت
شماره ۱۹۵ - با غمش خو کردم امشب، گر چه در زاری گذشت
شماره ۱۹۷ - یار اگر برگشت در تیمار بودن هم خوش است
شماره ۱۹۸ - یار دل برداشت وز رنج دل ما غم نداشت
شماره ۲۰۰ - آن سوار کج کله کز ناز سلطان من است
شماره ۲۰۱ - سرو بستان ملاحت قامت رعنای تست
شماره ۲۰۲ - خرم آن چشمی که هر روزش نظر بر روی تست
شماره ۲۰۳ - آن که زلف و عارض او غیرت روز و شب است
شماره ۲۰۴ - دل ز انعامت، مها، با التفاتی قانع است
شماره ۲۰۵ - شربت وصلت نجویم کار من خون خوردن ست
شماره ۲۰۶ - هر مژه از غمزه خون ریز تو ناوک زنی ست
شماره ۲۰۷ - تا خیال روی او را دیده در تب دیده است
شماره ۲۰۸ - تا خیال نقطه خالت سواد چشم ماست
شماره ۲۰۹ - بی رخت از پا فتادم، بی لبت رفتم ز دست