شماره ۲۱۰ - بس که زلف سرکشت در کار دلها در نشست
شماره ۲۱۱ - ساقیا، می ده که امروزم سر دیوانگی ست
شماره ۲۱۳ - روزی از دست جفا آخر عنان بستانمت
شماره ۲۱۴ - بی قرارم کرد زلف بی قرار کافرت
شماره ۲۱۵ - عاشق سوخته دل زنده به جانی دگر است
شماره ۲۱۶ - در شب هجر که از روز قیامت بتر است
شماره ۲۱۷ - برگ ریز آمد و برگ گل و گلزار برفت
شماره ۲۱۸ - رفتی از پیش من و نقش تو از پیش نرفت
شماره ۲۱۹ - فتنه اهل نظر چون به جهان طلعت اوست
شماره ۲۲۰ - ترک من دی به رهی مست و خرامان بگذشت
شماره ۲۲۱ - شد هوا سرد، کنون موسم خرگاه کجاست
شماره ۲۲۲ - بند جانم ز خم سلسله موی کسی ست
شماره ۲۲۳ - کشته تیغ جفایت دل درویش من است
شماره ۲۲۴ - هر که را در سر زلف صنمی دسترسی است
شماره ۲۲۵ - یارب، اندر سر هر موی تو چندان چه خم است
شماره ۲۲۸ - تا ندانی ز دلم یار برون خواهد رفت
شماره ۲۲۹ - باز شب آمد و خواب از سر من بیرون رفت
شماره ۲۳۱ - دوش لعل تو مرا تا به سحر مهمان داشت
شماره ۲۳۲ - تا زید بنده غم عشق به جان خواهد داشت
شماره ۲۳۳ - ساقیا، باده ده امروز که جانان اینجاست