شماره ۱۱۹ - پخته به حکمتی کنم، بادهٔ نارسای را
شماره ۱۲۳ - پس از ما تیره روزان روزگاری می شود پیدا
شماره ۱۲۵ - در فتح باب میکده باشد گشاد ما
شماره ۱۳۲ - نیست هوای بوستان، کنج قفس خزیده را
شماره ۱۳۳ - از زلف تو داریم پریشانی خود را
شماره ۱۳۴ - فکندم چاکها در جیب جان بی تابی خود را
شماره ۱۳۶ - نمی گوید کسی امروز چرخ بی مروت را
شماره ۱۳۷ - ز بیگانه پرداخت بوم و برم را
شماره ۱۴۱ - تمنا چون نسوزد در ضمیر من؟ که می باشد
شماره ۱۴۲ - هلاک جلوه ام قد قیامت دستگاهان را
شماره ۱۴۳ - کشم خط از سواد خامه زلف عنبرافشان را
شماره ۱۴۴ - ای جنت نقد از رخ زیبای تو ما را
شماره ۱۴۸ - دیده ها واله نظارهٔ مژگان خوشی ست
شماره ۱۵۰ - عاشق مهجور، وصل دلستان بیند به خواب
شماره ۱۵۱ - کامم چشید هر چه نگاهش عتاب داشت
شماره ۱۵۶ - فتنهٔ روز جزا در قدم جلوهٔ اوست
شماره ۱۵۸ - در مجلس ما خون دل است اینکه به جام است
شماره ۱۶۲ - عهد پیرانه سری، عشق جوان افتاده ست
شماره ۱۶۳ - در پی دلشدگان غمزه ی طنازی هست
شماره ۱۶۴ - دارد سر ما شورش سودایی اگر هست