شماره ۲۴ - پسند بت نکند برهمن سپاس مرا
شماره ۲۵ - جان و دل غفلت زده باری شده ما را
شماره ۲۷ - داغ سودای تو دارد، دل دیوانهٔ ما
شماره ۲۸ - افسر شاهی ما، بی سر و سامانی ما
شماره ۳۰ - ای شور خیالت، نمک زخم جگرها
شماره ۳۱ - از چاره عاجزم مژه اشکبار را
شماره ۳۳ - ز لوح سینه ستردیم، علم فتوا را
شماره ۳۴ - همسر بوالهوس مدان، عاشق پاکباز را
شماره ۳۵ - فریاد ناله، گر نخراشد درون ما
شماره ۳۶ - از خار جفای بت پیمان شکن ما
شماره ۳۷ - برق بگریخت نفس سوخته، از کشور ما
شماره ۴۲ - بر فرازد چو علم، آه سحرگاهی ما
شماره ۴۳ - شور دلها بود ترانه ما
شماره ۴۴ - طی می شود از مصرع آهی گلهٔ ما
شماره ۴۵ - چند به غمزه خون کنی خاطر ناشکیب را
شماره ۴۶ - تا شفقی کرده ای رخ نمکین را
شماره ۴۷ - گل داغی ز عشق او، بیاراید جهانی را
شماره ۵۱ - خداوندا تسلی کن، دل امّیدواران را
شماره ۵۳ - مشکل افتاد عجب کار من حیران را
شماره ۵۴ - گر در رَهِ عشق تو به کار است دل ما