شماره ۱۶۶ - از بس که تو را خوی، به عشاق گران است
شماره ۱۷۱ - چه دولتی است که دردت نصیب جان من است!
شماره ۱۷۲ - لعلت حیات بخش دل و جان عاشق است
شماره ۱۷۳ - از شرم، زبانم به گلستان تو بسته ست
شماره ۱۷۴ - یاری که غمی می برد از یاد، شراب است
شماره ۱۷۵ - به گرد عارض او خط عنبرین پیداست
شماره ۱۷۹ - ای وقف شهیدان تو صحرای قیامت
شماره ۱۸۰ - تلقین حجت از لب جانانم آرزوست
شماره ۱۸۱ - زان پیشتر که باده به پیمانه آشناست
شماره ۱۸۴ - تیغت به سرم خمار نگذاشت
شماره ۱۸۵ - نه تنها گل گریبان چاک بازار است از دستت
شماره ۱۸۶ - پیغام غنچه با دم مشکل گشای کیست؟
شماره ۱۸۷ - یا رب این غنچه دهن مست ز میخانهٔ کیست؟
شماره ۱۹۰ - شمع سان با تو شبم رفت و تمنا مانده ست
شماره ۱۹۱ - به تن ز بادهٔ عشق تو رنگ و بو کافی ست
شماره ۱۹۳ - فروغ آن گل رخسار بی نقابم سوخت
شماره ۱۹۴ - نگاه گوشهٔ آن چشم میگسارم سوخت
شماره ۱۹۵ - آمد آن شمع شبی بر سر و، سامانم سوخت
شماره ۱۹۶ - اشکم نمک به یاد لبت در ایاغ ریخت
شماره ۱۹۷ - در دل چو به یاد رخ او نور فرو ریخت