غزل ۱۰۹ - هرگزم یارب از آن دیدار مهجوری مباد
غزل ۱۲۱ - چشم او قصد عقل و دین دارد
غزل ۱۲۴ - خوش آن نیاز که رفع حیا تواند کرد
غزل ۱۲۵ - کی دیدمش که قصد دل زار من نکرد
غزل ۱۲۶ - چه گویمت که چه با جانم اشتیاق نکرد
غزل ۱۲۷ - دگر آن شبست امشب که ز پی سحر ندارد
غزل ۱۲۹ - هر چند ناز کردی ، نیازم زیاده شد
غزل ۱۴۶ - با غیر دوش اینهمه گردیدنش چه بود
غزل ۱۴۸ - چندین عنایت از پی چندین جفا چه بود
غزل ۱۵۰ - زان عهد یاد باد که از ما به کین نبود
غزل ۱۵۳ - مرا وصلی نمیباید من و هجر و ملال خود
غزل ۱۷۲ - خوش آن روزی که زنجیر جنون بر پای من باشد
غزل ۱۷۹ - عشق گو بی عزتم کن ، عشق و خواری گفتهاند
غزل ۱۸۱ - کسی کز رشک من محروم از آن پیمان شکن گرید
غزل ۱۸۴ - غلام عشق حاشا کز جفای یار بگریزد
غزل ۱۸۷ - آیینهٔ جمال ترا آن صفا نماند
غزل ۱۹۱ - سرخیی کان ز نی تیر تو پیدا باشد
غزل ۱۹۷ - که جان برد اگر آن مست سرگران بدرآید
غزل ۲۰۴ - ما را دو روزه دوری دیدار میکشد
غزل ۲۰۸ - دلم خود را به نیش غمزهای افکار میخواهد