غزل ۲۲۲ - روم به جای دگر، دل دهم به یار دگر
غزل ۲۲۳ - دل و طبع خویش را گو که شوند نرم خوتر
غزل ۲۴۰ - ترک ما کردی برو همصحبت اغیار باش
غزل ۲۵۳ - بر میان دامن زدن بینند و چابک رفتنش
غزل ۲۵۷ - قیمت اهل وفا یار ندانست دریغ
غزل ۲۶۱ - مده از خنده فریب و مزن از غمزه خدنگ
غزل ۲۶۴ - دل باز رست از تو ،ز بند زمانه هم
غزل ۲۶۵ - تا چند به غمخانهٔ حسرت بنشینم
غزل ۲۷۴ - شد وقت آن دیگر که من ترک شکیبایی کنم
غزل ۲۷۶ - بخت آن کو که کشم رخش و سوارش سازم
غزل ۲۷۷ - دو هفته رفت که ننواختی به نیم نگاهم
غزل ۲۸۳ - مصلحت دیده چنین صبر که سویش نروم
غزل ۲۸۹ - خوشست آن مه به اغیار آزمودم
غزل ۲۹۱ - انجام حسن او شد پایان عشق من هم
غزل ۲۹۸ - در آن مجلس که او را همدم اغیار میدیدم
غزل ۳۰۱ - از بهر چه در مجلس جانانه نباشم
غزل ۳۰۳ - برو که با دل پر درد و روی زرد بیایم
غزل ۳۰۷ - آتش به جگر زان رخ افروخته دارم
غزل ۳۰۸ - چها با جان خود دور از رخ جانان خود کردم
غزل ۳۲۳ - به استغنات میرم سرو استغنا بلند من