غزل ۳۳۰ - مرا با خار غم بگذار و گشت باغ و گلشن کن
غزل ۳۳۲ - شد صرف عمرم در وفا بیداد جانان همچنان
غزل ۳۳۳ - تغافلها زد اما شد نگاهی عذر خواه من
غزل ۳۳۵ - پیش تو بسی از همه کس خوارترم من
غزل ۳۴۰ - ما را میازار اینهمه چندین جفا بر ما مکن
غزل ۳۴۳ - گهی از بزم بر میخیز و طرف بام جا میکن
غزل ۳۴۶ - ای که دل بردی ز دلدار من آزارش مکن
غزل ۳۵۴ - دل از عشق کهن بگرفت از نو دلستانی کو
غزل ۳۵۵ - شد بیحساب کشور جانها خراب از او
غزل ۳۶۳ - گرفته رنگ ز خون دلم چو لاله پیاله
غزل ۳۶۴ - هجر خدایا بس است، زود وصالی بده
غزل ۳۷۲ - آخر ای بیگانه خو ناآشنایی اینهمه
غزل ۳۸۱ - چه شود گرم نوازی به عنایت خطابی
غزل ۳۸۸ - ای از گل عذارت هر مرغ را نوایی
غزل ۳۹۴ - از برای خاطر اغیار خوارم میکنی
شمارهٔ ۱۱ - در خیال تو
شرح پریشانی
رباعی ۶۱ - خوش آن که شود بساط مهجوری طی
خبر یافتن منظور از رفتن ناظر و برون آمدن از شهر آشفته خاطر و به کاروان مقصود رسیدن و از نامهٔ ناظر شادمان گردیدن
حکایت - به مجنون گفت روزی عیب جویی