عاطفی

سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۹۷ - در وادی وفا ره و رفتار نازک است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۱۱ - هما به طالع من بال و پر ز بوم گرفت سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۳۵ - همه تن خون دل من همچو دهان زخم است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۵۵ - شد باغ از بهار، سفید و سیاه و سرخ سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۷۲ - دلم چو لاله در اطراف باغ می رقصد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۸۹ - همچو شمعم آتش از مژگان به دامن می چکد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۴۱ - چون گل ز پاره ی دلم اسباب داده اند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۰۷ - چو گل به آب روان شد، چو می به تاب آمد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۱۱ - تیغ بردار که چون حوصله بی تاب شود سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۴۳ - کینه ی ما را ازو صبر و تحمل می کشد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۷۷ - داغ نتواند گرفتن در دل ما جای زخم سلیم تهرانی غزلیات شماره ۹۴۵ - کاسه ی ما ز سفال است، خوش این مسکینی سلیم تهرانی رباعیات شماره ۹۱ - گه منع کنندم ز غم مشتاقی جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰ - کی به گوش او کند جا ناله های زار ما جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۵ - ضعف کرد آگه از احوالم دلارام مرا جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۸ - به خون دیدهٔ حسرت سر رشته اند مرا جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۳۳ - آب شد دریا ز شرم دیدهٔ گریان ما جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۹۳ - مایه ای از خون دل و زگریه سامانی نداشت جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۷۶ - تا لبم همزبان خاموشی است جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۸۳ - آنکه کوه درد را بر آه بی بنیاد بست