شماره ۴۱۰ - چو دست جرأتش طرح شکار شیر می ریزد
شماره ۴۲۷ - آینه بی یاری سیماب بی حاصل بود
شماره ۴۳۵ - هر گه پی بیداد غمت چنگ برآورد
شماره ۵۹۱ - رنگ حسن گل رخان هند را چون ریختند
شماره ۶۲۲ - از سخن یک جو نه بر قدر سخن پرور فزود
شماره ۷۱۴ - نونهالم را ز بس بگذاشت بر شوخی مدار
شماره ۸۹۸ - نماید چون جرس در راه شوق شوخ بیباکم
شماره ۹۰۹ - دهد بوی جگر پرکاله آهم
شماره ۹۲۱ - دل پراضطرابی؛ دست و پا گم کرده ای دارم
شماره ۱۰۰۵ - حسن از تاب و تب است از شعلهٔ دیدار او
شماره ۱۰۲۱ - زفیض فکر شب ها چون به دور شمع، پروانه
شماره ۱۰۴۰ - آه که امشب چها با دل ما کرده ای
شماره ۱۰۴۷ - خیال تندخویی با دلم سر می کند بازی
شماره ۳۳۵ - هیچت ز خون ما غم روز جواب نیست
شماره ۳۵۴ - برقی که ز نعل فرس سیم تنی خاست
شماره ۴۴۸ - در عرق شد چو رخش ز آتش می تابی خورد
شماره ۵۴۲ - عجب که شمع شبی در سرای من سوزد
شماره ۶۸۰ - اگر چه مستی می صد عذاب میآرد
شماره ۷۳۹ - بیخود شده بودم چو سخن یار بمن کرد
شماره ۹۴۴ - عاشق منم که با چو تو خونخواره یی خوشم