عرفان

مولوی غزلیات غزل ۳۰۴۹ - ربود عقل و دلم را جمال آن عربی مولوی غزلیات غزل ۳۰۵۱ - به عاقبت بپریدی و در نهان رفتی مولوی غزلیات غزل ۳۰۵۲ - چه باده بود که در دور از بگه دادی مولوی غزلیات غزل ۳۰۵۳ - ز قیل و قال تو گر خلق بو نبردندی مولوی غزلیات غزل ۳۰۵۴ - منم که کار ندارم به غیر بی‌کاری مولوی غزلیات غزل ۳۰۵۵ - بیا بیا که نیابی چو ما دگر یاری مولوی غزلیات غزل ۳۰۵۶ - خورانمت می جان، تا دگر تو غم نخوری مولوی غزلیات غزل ۳۰۵۷ - اگر ز حلقهٔ این عاشقان کران گیری مولوی غزلیات غزل ۳۰۶۰ - نهان شدند معانی ز یار بی‌معنی مولوی غزلیات غزل ۳۰۶۲ - اگر تو مست شرابی، چرا حشر نکنی؟ مولوی غزلیات غزل ۳۰۶۳ - به هر دلی که درآیی، چو عشق بنشینی مولوی غزلیات غزل ۳۰۶۴ - ز بامداد دلم می‌پرد به سودایی مولوی غزلیات غزل ۳۰۶۷ - تو در عقیلهٔ ترتیب کفش و دستاری مولوی غزلیات غزل ۳۰۶۸ - فرست بادهٔ جان را به رسم دلداری مولوی غزلیات غزل ۳۰۶۹ - نگاهبان دو دیده‌ست چشم دلداری مولوی غزلیات غزل ۳۰۷۱ - دلا، همای وصالی، بپر، چرا نپری؟ مولوی غزلیات غزل ۳۰۷۲ - به من نگر، که به جز من، به هر که درنگری مولوی غزلیات غزل ۳۰۷۳ - بیا بیا که پشیمان شوی ازین دوری مولوی غزلیات غزل ۳۰۷۴ - مسلم آمد یار مرا دل افروزی مولوی غزلیات غزل ۳۰۷۵ - بیا بیا، که تو از نادرات ایامی