شماره ۳۹۴ - دیدم کلاه ابروی آن کجکلاه کج
شماره ۳۹۵ - شد در آگاهی یکی صد زو دل دانا چو موج
شماره ۳۹۷ - دل زند پهلو به نور وادی ایمن چو صبح
شماره ۳۹۸ - با صفای سینه دایم توامانم همچو صبح
شماره ۴۰۰ - نوبهار است و شد از بسکه فراوان گل سرخ
شماره ۴۰۱ - بیشتر سرگشتگی زین چرخ پرفن می کشد
شماره ۴۰۳ - دل وارسته را پروای سیم و زر نمی باشد
شماره ۴۰۵ - چو شوخ چشمی خود را ز روی آینه دید
شماره ۴۰۶ - شور آمد آمد صد مدعا گردد بلند
شماره ۴۰۷ - توصیف تو از بشر نیاید
شماره ۴۰۹ - نجابت هر که با دولت چو خورشید برین دارد
شماره ۴۱۲ - چون مصور صورت آن جان جانان می کشد
شماره ۴۱۳ - بسکه از حیرت به جا در اول رفتار ماند
شماره ۴۱۸ - عبث دل از غم آن شوخ کافرکیش می پیچد
شماره ۴۱۹ - با رقیبان مکن الفت به محبت سوگند
شماره ۴۲۰ - چنان ز نکهت زلفش هوا معطر شد
شماره ۴۲۲ - دعای صبح محرومان هم آغوش اثر خیزد
شماره ۴۲۵ - دل که در او سوز عشق راه ندارد
شماره ۴۲۷ - آینه بی یاری سیماب بی حاصل بود
شماره ۴۲۹ - در وسعتگه مشرب به رخم واکردند