عرفان

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

۵۸۵۳۰ گوهر همه‌ی برچسب‌ها
جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۶۰ - هر که از شمشیر نازت نیم بسمل ماند ماند جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۶۲ - هر سحر کز روزن آن رشک پری سر می کشد جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۶۳ - از سینه دل جدا به تپیدن نمی شود جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۶۵ - رخت آیینه را لبریز صاف نور می سازد جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۶۶ - زورآوران که پنجهٔ افلاک می برند جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۶۷ - خامه ام گاهی به او گر نامه ای انشا کند جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۶۹ - چون به صحرا نکهت آن زلف شبگون می رود جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۷۰ - از گریه دیده ای که سفیدش نمی کنند جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۷۴ - می رود ظلمت چو خورشید از کمین پیدا شود جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۷۵ - می توان صد عمر داد ناله و فریاد داد جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۸۰ - لاله آسا هر که در عشق تو خون آشام شد جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۸۲ - زفن خویش نفعی اهل فن هرگز نمی یابد جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۸۳ - کس به سعی از پای دل زنجیر نتواند گشود جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۹۷ - بسکه از آهم هوا امشب کدورتناک بود جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۰۲ - شور در زیر فلک زان لعل میگون شد بلند جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۰۸ - نخل بلندی است عشق داغ تو بارش بود جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۱۰ - هوای او فلاطون را زخود بیگانه می سازد جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۱۷ - نه همین عشق سر و تن دل و جان را هم خورد جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۱۹ - بگو به پیرمغان که شبها به روی میخواره درنبندد جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۲۰ - تنها نه چرخ بی سر و پا رقص می کند