شماره ۴۸۳ - طول زلفت کم زقامت نیست گر سنجی بگو
شماره ۴۸۶ - در این صحرا به گوشم شور محزونی نمی آید
شماره ۴۸۹ - آنانکه میل وصل تو خود کام می کنند
شماره ۴۹۰ - ترک همره رهنمای کوی ماه من بود
شماره ۴۹۱ - آه تا برخاست از دل اشک غلطان می شود
شماره ۴۹۲ - چو یادم ابروی آن ماه عالمگیر می آید
شماره ۴۹۳ - ز بس تمکین تکلم بر لبش اسرار را ماند
شماره ۴۹۴ - حسن صوتی آتش افروز دل من می شود
شماره ۴۹۷ - ز فریادم نه بیجا کوهسار آهنگ بردارد
شماره ۴۹۹ - عیب نخوت در لباس فقر عریان تر شود
شماره ۵۰۱ - دل مرا در پیری از قهر الهی می تپد
شماره ۵۰۲ - چو مست باده رخ از روزنی برون آرد
شماره ۵۰۳ - دل به زخم خنجر احسان کس بسمل نشد
شماره ۵۰۶ - عشقم غلام خویش ز بخت سعید کرد
شماره ۵۰۷ - بیدلی کو واله دیدار آن طناز ماند
شماره ۵۱۲ - زاضطراب چو موج سراب آب نخورد
شماره ۵۱۴ - شعلهٔ رخسار او تا شمع بزم باده بود
شماره ۵۱۵ - خصم چون گردید عاجز بردباری پیشه کرد
شماره ۵۱۶ - بهر دنیا بودنت غمگین زنادانی بود
شماره ۵۱۷ - من که در سیر گلم بیخودی مل باشد