شماره ۶۲۱ - به لقای تو هر آن دیده که روشن باشد
شماره ۶۲۴ - از زمین و آسمان هرگز دلم آبی نخورد
شماره ۶۲۵ - کسی که در طلبش درد جستجو دارد
شماره ۶۲۶ - زخم دلم چو غنچه فراهم نمی شود
شماره ۶۲۷ - چو آفتاب جمال تو آشکاره شود
شماره ۶۲۸ - غنچه در صحن چمن دل را نه آسان واکند
شماره ۶۲۹ - سوار شو که جمالت یکی شود
شماره ۶۳۰ - چه کامها که قدح از تو برنمی گیرد
شماره ۶۳۱ - گل فیض از ریاض حسن زاهد چیدنی دارد
شماره ۶۳۳ - پیچ و خم مو را چو آن مشکین سلاسل می دهد
شماره ۶۳۴ - چو او در بزم ارباب هوس می رفت و می آمد
شماره ۶۳۵ - آشنا با عشق اگر شد عقده دل واشود
شماره ۶۳۶ - در دل، آنانکه غم یار نهان می دارند
شماره ۶۳۷ - سالکانی که به خورشید رخت دل بستند
شماره ۶۳۸ - کامت چو در شوی به خطرها همی دهند
شماره ۶۳۹ - چو از فکر کام تو حاصل شود
شماره ۶۴۱ - آنکه زلفش به دلم دست تطاول پیچد
شماره ۶۴۴ - ز روز حشر شهید ترا چه بیم بود
شماره ۶۴۶ - تا بر رخ تو زلف پریشان نمی شود
شماره ۶۴۸ - رهی از خود نرفتن غیر گمراهی نمی باشد