شماره ۴۳۰ - نوبهار آمد و گلزار صفایی دارد
شماره ۴۳۷ - به مردن کی جدا عاشق از آن بی باک می گردد
شماره ۴۴۸ - طپیدنها در دل می زند دلدار می آید
شماره ۴۵۱ - به چشمم بی رخت مینا دل افسرده را ماند
شماره ۴۵۶ - به صد محنت دهان ما ز روزی بهره ور گردد
شماره ۴۶۰ - گر نباشد بزم حیرانی نظر نتوان گشود
شماره ۴۶۱ - سر به دورانت تهی از آرزو هرگز مباد
شماره ۴۶۳ - از بصیرت جوش اشکش بسکه فارغبال کرد
شماره ۴۶۵ - چون بهار جلوهٔ شوخش چمن پرور شود
شماره ۴۶۶ - گرفتم همچو افلاطون شوی عاقل چه خواهی شد
شماره ۴۶۷ - دل صاف من از وضع جهان کلفت نمی گیرد
شماره ۴۶۸ - چنان فکر میان نازک او لاغرم دارد
شماره ۴۶۹ - نقشبندان زآب و رنگ و گل چو تصویرش کنند
شماره ۴۷۰ - گریهٔ مستی شگون دارد حریفان سر کنید
شماره ۴۷۴ - چشم خودبینی که مست جام زیبایی بود
شماره ۴۷۶ - به گردون آفتاب چون گرد دامن افشاند
شماره ۴۷۷ - دلم در رقص مانند شرر از ساز می آید
شماره ۴۷۹ - شب که عریان به بر آن شوخ قدح نوشم بود
شماره ۴۸۰ - آنانکه جام مهر تو بر سر کشیده اند
شماره ۴۸۲ - اگر در گریه خودداری کنم چشمم خطر دارد