شماره ۶۴۹ - دل به قدر عقل هر کس را اسیر غم شود
شماره ۶۵۰ - در این زمانه خوشش باد اگر غمی دارد
شماره ۶۵۱ - زموج چین توانی ساده کردن گر جبین خود
شماره ۶۵۲ - می نشاط که در جام شاه ریخته اند
شماره ۶۵۳ - فصل نوبهاران است ابر در خروش آمد
شماره ۶۵۵ - لب تو چون نمک نوشخند خواهد شد
شماره ۶۵۶ - هر که محو جلوهٔ جانان شود، جانان شود
شماره ۶۵۹ - می به جام گل از آن رخسار زیبا ریختند
شماره ۶۶۱ - به قدر دستگه پامال حب مال خواهی شد
شماره ۶۶۲ - صید خلق اهل ریا در گوشه گیری دیده اند
شماره ۶۶۳ - سوار ابلق لیل و نهار خود باشد
شماره ۶۶۴ - چو مهر دوست مرا در حریم جان تابد
شماره ۶۶۵ - آیینه با وقار تو سیماب می شود
شماره ۶۶۷ - اگر غبار ره یار می توانی شد
شماره ۶۶۹ - سوی گلشن شو اکسیر حیاتت گر هوس باشد
شماره ۶۷۰ - آن دم که باده کلفتم از سینه می برد
شماره ۶۷۴ - عیار ناقصان از فکر کامل می تواند شد
شماره ۶۷۵ - غمی به خاطرم از بیش و کم نمی آید
شماره ۶۷۶ - چو انگشتان نایی دایما در رقص می آید
شماره ۶۷۸ - دست خواهش تا توان از مدعا باید کشید