شماره ۹۴۶ - گر چنین در ضعف دایم بگذرد احوال من
شماره ۹۴۸ - در دیار همتم فرش است گوهر بر زمین
شماره ۹۴۹ - بر لب منه پیالهٔ سرشار بیش ازین
شماره ۹۵۱ - چو رو از برقع آن رشک قمر می آورد بیرون
شماره ۹۵۵ - چون شمیم غنچه آیی گر ز قید دل برون
شماره ۹۵۷ - ز پهلوی ریاضت کسب انوار سعادت کن
شماره ۹۵۹ - ز خویشتن نفسی گر نهی قدم بیرون
شماره ۹۶۱ - غازه از عکس رخت بر چهرهٔ گلشن مزن
شماره ۹۶۲ - از نسیم صبحگاهی کرده در بر پیرهن
شماره ۹۶۵ - ساعد او می زند بر شمع کافور آستین
شماره ۹۶۷ - برون آی از نقاب و مشهدم را رشک ایمن کن!
شماره ۹۶۹ - از آن دو لب چه گل کام می توان چیدن
شماره ۹۷۰ - چون شمع برافروختی از باده کشیدن
شماره ۹۷۱ - چون نهد عارف به پر از خلوت دل پا برون؟
شماره ۹۷۳ - دل آگاه آزاد است از اندیشهٔ مردن
شماره ۹۷۵ - از عاشقان چه گویم و صبر و توانشان
شماره ۹۷۸ - بوسی ز کنج لعل لبش انتخاب کن
شماره ۹۸۰ - غیر را امشب کباب از اختلاط یار کن
شماره ۹۸۱ - ساقی بیار باده و عیشم به کام کن
شماره ۹۸۵ - شد بهار و گشت عالم گلستان، ما همچنان