شماره ۳۵ - پروانه ایم و شعله بود آشیان ما
شماره ۳۶ - ز حرمانم غمی در خاطر یاران شود پیدا
شماره ۳۷ - ز عاشق می شود معشوق را نام و نشان پیدا
شماره ۳۹ - جز نام صنم نقش مکن لوح جبین را
شماره ۴۰ - دلا گداز که آیینه کرده سنگ تو را
شماره ۴۱ - به صاف صبح نگه کن سر سبو بگشا
شماره ۴۲ - امشب خوش آشناست به رویش نگاه ما
شماره ۴۳ - هرگه رقم کنم به تو عذر گناه را
شماره ۴۴ - از چاه غبغبش به درآورده ماه را
شماره ۴۶ - تا به کی بر خرقه بندم جسم غم فرسوده را
شماره ۴۷ - نظر بر روی او دزدیده بگشا
شماره ۴۸ - از پی آشوب ما، در زلف دارد شانه را
شماره ۴۹ - نیست زین مزرع آب و دانه ما
شماره ۵۲ - به بریدن نرود ذوق تو ز اندیشه ما
شماره ۵۳ - دل شکسته بود تحفه خزینه ما
شماره ۵۵ - گر به سخن درآورم عشق سخن سرای را
شماره ۵۶ - زیستم بس که به تدبیر خود از خامی ها
شماره ۵۷ - به غیر از رنگ و بویی نیست این عشق مجازی را
شماره ۵۸ - کجا بودی که امشب سوختی آزرده جانی را
شماره ۵۹ - ادب گرفته عنان خمار و مستی ما