شماره ۱۱۸ - بیا که مردم و بر راه چشم جان بازست
شماره ۱۱۹ - ابری به نظر آمد و برقی ز میان جست
شماره ۱۲۰ - هین قدح، شمع شبستان این است
شماره ۱۲۳ - هوا بدیهه رسانست و باغ موزون است
شماره ۱۲۵ - بختم این بس که مشتری شده دوست
شماره ۱۲۶ - باز دل جایی گل دیوانگی بو کرده است
شماره ۱۲۷ - خوی شه عربده جو افتادست
شماره ۱۲۸ - داند اخلاص مرا وز حال من آگاه نیست
شماره ۱۲۹ - این پیش خیل کج کلهان از سپاه کیست؟
شماره ۱۳۰ - شهر ویران شده گریه مستانه ماست
شماره ۱۳۱ - جمال ساقی ما در ضمیر لاله گذشت
شماره ۱۳۲ - شب از فسانه ام ز جنون خانه پر شدست
شماره ۱۳۴ - دل که جمعست غم بی سر و سامانی نیست
شماره ۱۳۷ - جزای حسن عمل در شریعت عربیست
شماره ۱۳۸ - غیر من در پس این پرده سخن سازی هست
شماره ۱۳۹ - عشق مرا زبان حکایت بریدنیست
شماره ۱۴۱ - عطاش را نه صوابست و نه خطا باعث
شماره ۱۴۳ - فسون خط تو پیغام بعثت و شب داج
شماره ۱۴۴ - ای کعبه که گردت ننشیند به صفا هیچ
شماره ۱۴۵ - گوش گل می درد از مژده هنگام صبوح