شماره ۶۱۴ - چو گوی عرصة آفاق را به سر گشتیم
شماره ۶۱۵ - دل را به سر زلف تو دلدار سپردیم
شماره ۶۱۶ - پنبه در گوش نهادیم و خبردار شدیم
شماره ۶۱۷ - گوهریم و بر بساط دهر یکتای خودیم
شماره ۶۱۸ - جز داغ جفا بر دل مهجور ندیدیم
شماره ۶۲۰ - در طور فنا وعدة دیدار شنیدیم
شماره ۶۲۴ - ما به زیر آسمان مشتی فروزان گوهریم
شماره ۶۲۵ - از فکر خال و طرّة جانانه بگذریم
شماره ۶۲۸ - تا به کی بر بستر آرام تن باز افکنیم؟
شماره ۶۲۹ - حاشا که غیر عشق حدیث دگر کنیم
شماره ۶۳۴ - به نومیدی ستم باشد ز راه دوست برگشتن
شماره ۶۳۷ - گرت هواست به هر نیک و بد به سر بردن
شماره ۶۳۸ - چه خواهد شد دو روزی جور کمتر میتوان کردن
شماره ۶۳۹ - لبی تر یک دم از جام طرب، کم میتوان کردن
شماره ۶۴۰ - چه پای بستة تدبیرم بایدم بودن
شماره ۶۴۱ - میشد از طَرة او کام دل آسان دیدن
شماره ۶۴۵ - گر جام میی داری عزم لبِجویی کن
شماره ۶۴۷ - اسکندرم دستور من عقل هنر فرسود من
شماره ۶۴۹ - نو خط من کرده است عزّت نخجیر من
شماره ۶۵۲ - هم حریف زندانم هم رفیق چاهم من