شماره ۵۷۲ - ز بس سرگرم شوقم پای کم از سر نمیدانم
شماره ۵۷۳ - طوطی شکرخایم نیشکر نمیدانم
شماره ۵۷۴ - ز دانش مرا بس، که نام تو دانم
شماره ۵۷۶ - چه افتم که خود آفتفزای خویشتنم
شماره ۵۷۷ - میتوانم ای فلک گر دست بر ترکش زنم
شماره ۵۸۰ - کی بود دل ز می وصل تو سرشار کنم
شماره ۵۸۵ - چون به یاد زلف او اندیشه آرایی کنم
شماره ۵۸۸ - کی به فریب سبزه دل مایلِ کشت میکنم
شماره ۵۹۲ - ز گرمی دستگاه اهل عالم تنگ میبینم
شماره ۵۹۷ - جمال شاهد رحمت فزاید از گنهم
شماره ۶۰۰ - بزم عشرت تا ز خون دل مهیّا کردهام
شماره ۶۰۱ - ما رام خویش بهر تو دلدار گشتهایم
شماره ۶۰۲ - خود را به ناز آن بت طنّاز دادهایم
شماره ۶۰۳ - عمریست تا جدا ز تو مهوش نشستهایم
شماره ۶۰۷ - در شمار کوی جانان کعبه را که دیدهایم
شماره ۶۰۸ - ما فیض کعبه از در میخانه بردهایم
شماره ۶۰۹ - جدا ز طرّة تابیدة تو میتابیم
شماره ۶۱۰ - سوخت هر جا خستهای ما بیمحابا سوختیم
شماره ۶۱۱ - عمرها ما از خدا درد ترا میخواستیم
شماره ۶۱۳ - تا چند درین غمکده غمناک نشینیم