عرفان

خاقانی غزلیات غزل ۱۲۴ - لب جانان دوای جان بخشد خاقانی غزلیات غزل ۱۲۵ - اول از خود بری توانم شد خاقانی غزلیات غزل ۱۲۹ - ازین ده رنگ‌تر یاری نپندارم که کس دارد خاقانی غزلیات غزل ۱۳۰ - می وقت صبوح راوقی باید خاقانی غزلیات غزل ۱۳۱ - تو را نازی است اندر سر که عالم بر نمی‌تابد خاقانی غزلیات غزل ۱۳۴ - باغ جان را صبوحی آب دهید خاقانی غزلیات غزل ۱۳۷ - آتش عشق تو دید صبرم و سیماب شد خاقانی غزلیات غزل ۱۴۰ - خاکی دلم به گرد وصالش کجا رسد خاقانی غزلیات غزل ۱۴۶ - مرا غم تو به خمار خانه باز آورد خاقانی غزلیات غزل ۱۵۲ - دل سکهٔ عشق می نگرداند خاقانی غزلیات غزل ۱۵۳ - تا مرا عشق یار غار افتاد خاقانی غزلیات غزل ۱۵۷ - زین وجودت به جان خلاص دهند خاقانی غزلیات غزل ۱۵۸ - روزم به نیابت شب آمد خاقانی غزلیات غزل ۱۶۱ - خار غم تو گل طرب دارد خاقانی غزلیات غزل ۱۶۴ - آن را که غم‌گسار تو باشی چه غم خورد خاقانی غزلیات غزل ۱۶۵ - آنچه تو کردی بتا نه شرط وفا بود خاقانی غزلیات غزل ۱۷۴ - صبح چون جیب آسمان بگشاد خاقانی غزلیات غزل ۱۷۵ - آن دم که صبح بینش من بال برگشاد خاقانی غزلیات غزل ۱۷۶ - زان بخششی که بر در عالم شد خاقانی غزلیات غزل ۱۷۸ - عافیت کس نشان دهد؟ ندهد