غزل ۱۷۹ - دل از گیتی وفاجویی ندارد
غزل ۱۸۱ - آمد نفس صبح و سلامت نرسانید
غزل ۱۹۰ - دل پردهٔ عشق توست برگیر
غزل ۱۹۲ - خیز و به ایام گل بادهٔ گلگون بیار
غزل ۱۹۴ - رحم کن رحم، نظر باز مگیر
غزل ۱۹۵ - حدیث توبه رها کن سبوی باده بیار
غزل ۱۹۷ - سرهای سراندازان در پای تو اولیتر
غزل ۱۹۸ - فتادهام به طلسم کشاکش تقدیر
غزل ۱۹۹ - روز عمرم در شب افتاده است باز
غزل ۲۰۱ - دهان شیشه گشا صبح شد شراب بریز
غزل ۲۰۳ - بوی وفا ز گلبن عالم نیافت کس
غزل ۲۰۷ - عقل ما سلطان جان میخواندش
غزل ۲۱۰ - بس سفالین لب و خاکین رخ و سنگین جانم
غزل ۲۱۱ - از دو عالم دامن جان درکشم هر صبحدم
غزل ۲۱۲ - کو صبح که بار شب کشیدم
غزل ۲۱۵ - از گشت چرخ کار به سامان نیافتم
غزل ۲۲۱ - گر به عیار کسان از همه کس کمتریم
غزل ۲۲۲ - تا چند ستم رسیده باشم
غزل ۲۲۴ - از هستی خود که یاد دارم
غزل ۲۲۶ - منم آن کز طرب غمین باشم