عرفان

حاجب شیرازی غزلیات شماره ۹۷ - اسیر سنبل زلف تو گلعذارانند حاجب شیرازی غزلیات شماره ۹۸ - جور اغیار و غم فرقت یار آخر شد حاجب شیرازی غزلیات شماره ۹۹ - دل آئینه روی خدا شد چه بجا شد حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۰۰ - جهان جای آرام و راحت ندارد حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۰۱ - مئی که باده وصل تو در، دماغ کند حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۰۲ - مرا قلم سخن از غیب و علم غیب کند حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۰۵ - دو، روز مطرب و ساقی گر اتفاق کنند حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۰۶ - اوست مولی که ز قید غمت آزاد کند حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۰۷ - آمد آن کس که جهان را همه ارشاد کند حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۰۸ - عقل کل تا، به قدم از من و از ما دم زد حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۱۰ - در، بند توام ای بت تجریش به دربند حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۱۲ - زلف را خوبان پر از چین کرده اند حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۱۳ - حسن تو را، آفتاب و ماه ندارد حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۱۴ - عمر عزم بی‌وفایی می‌کند حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۱۵ - شد صبح وصل روشن یا ایها المدثر حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۱۶ - به می کشان صبحدم داد صلا پیر دیر حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۱۷ - روز جشن جم و هان نوبت جامست امروز حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۱۸ - دلدار دوست ترک سفر کرد ساز باز حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۲۰ - مطبوع اگر که مال بود جان اگر عزیز حاجب شیرازی غزلیات شماره ۱۲۱ - مستانه بسر میکده را در زده ای باز