غزل ۶۹۰ - چون همه ملک وجود خانهٔ شاهست و شاه
غزل ۶۹۳ - روز عید آن ترک را دیدم پگاه آراسته
غزل ۷۰۰ - عارف چو بحر باید: لب خشک و رخ گشاده
غزل ۷۰۲ - ای مرغزار جانها لعل تو آب داده
غزل ۷۰۸ - چیست آن شهریار در پرده؟
غزل ۷۱۰ - خیز و کار رفتنت را ساز ده
غزل ۷۱۱ - آنکه میخواست مرا بیدل و بییار شده
غزل ۷۱۲ - روزی ببینی زلف او در دست من پیچان شده
غزل ۷۱۷ - عاشقان درد کش را دردی میخانه ده
غزل ۷۲۵ - در سر و سرای خود نگذاشتم الاالله
غزل ۷۲۶ - ای روشن از رخ تو زمین و زمان همه
غزل ۷۳۰ - گرد مغان گرد و بادهای مغانه
غزل ۷۳۲ - ای در غم عشقت مرا اندیشهٔ بهبود نه
غزل ۷۳۳ - ای شهر شگرفان را غیر از تو امیری نه
غزل ۷۴۱ - بر گل از عنبر کمندی بستهای
غزل ۷۴۲ - ای که تیر بیوفایی در کمان پیوستهای
غزل ۷۴۹ - در هر چه دیدهام تو پدیدار بودهای
غزل ۷۵۳ - در کعبه گر ز دوست نبودی نشانهای
غزل ۷۵۸ - او را که در سماع سخن نیست حالتی
غزل ۷۶۰ - دانهای بر روی دام انداختی