غزل ۴۹۹ - میخانه را بگشای در، کامروز مخمور آمدم
غزل ۵۰۲ - مدتی من به کار خود بودم
غزل ۵۰۵ - دی ره میخانه باز یافته بودم
غزل ۵۱۲ - به دکان میفروشان گروست هر چه دارم
غزل ۵۱۵ - سرم سودای او دارد، زهی سودا که من دارم!
غزل ۵۲۱ - ز داغ و درد تو بر جان و دل نشان دارم
غزل ۵۲۵ - گر چه در پای هوی و هوست میمیرم
غزل ۵۲۶ - مست آمدم امشب، که سر راه بگیرم
غزل ۵۲۹ - برخیزم و دلها را در ولوله اندازم
غزل ۵۳۱ - گر مرغ این هوایی، بال و پرت بسوزم
غزل ۵۳۴ - من مستم و ز مستی در یار میگریزم
غزل ۵۳۵ - مرا مجال نباشد که: یار او باشم
غزل ۵۳۹ - دست عشقت قدحی داد و ببرد از هوشم
غزل ۵۴۰ - عشقت چو ستم کرد و جفا بر تن و توشم
غزل ۵۴۳ - من دل به ننگ دارم و از نام فارغم
غزل ۵۴۶ - آن دوست که میبینم، آن دوست که میدانم
غزل ۵۵۰ - پر از دل مپرس، ای پری، من چه دانم؟
غزل ۵۵۲ - چو بدیدی که: ز غشقت به چه شکل و به چه سانم
غزل ۵۵۶ - گر شبی چارهٔ این درد جدایی بکنم
غزل ۵۶۰ - آمدهام که صف این صفهٔ بار بشکنم