غزل ۲۱ - لبم خموش ز آواز مدعا طلبی است
غزل ۲۳ - گفتم نگرم روی تو گفتا به قیامت
غزل ۲۴ - چه گویمت که دلم از جدائیت چون است
غزل ۲۶ - مطلب و مقصود ما از دو جهان، اوست اوست
غزل ۳۱ - در پیش بیدلان جان، قدری چنان ندارد
غزل ۳۲ - کدام عهد نکویان عهد ما بستند
غزل ۳۳ - دل بوی او سحر ز نسیم صبا شنید
غزل ۳۷ - گر آن گلبرگ خندان در گلستانی دمی خندد
غزل ۳۸ - به ره او چه غم آن را که ز جان میگذرد
غزل ۴۵ - گریه جانسوز مرا ناله ز دنباله نگر
غزل ۵۰ - شبی فرخنده و روزی همایون روزگاری خوش
غزل ۵۴ - غم عشق نکویان چون کند در سینهای منزل
غزل ۵۷ - شهر به شهر و کو به کو در طلبت شتافتم
غزل ۶۰ - ای گمشده دل کجات جویم
غزل ۶۱ - گوهرفشان کن آن لب کز شوق جان فشانم
غزل ۶۴ - گه ره دیر و گهی راه حرم میپویم
غزل ۷۱ - منم آن رند قدح نوش که از کهنه و نو
غزل ۷۸ - شکست پیر مغان گر سرم به ساغر می
غزل ۸۲ - شستم ز میدر پای خم، دامن ز هر آلودگی
غزل ۸۷ - من پس از عزت و حرمت شدم ار خار کسی