غزل ۲۱۱ - یار بیدردی غیر و غم ما میداند
غزل ۲۱۲ - ای گل به کس این خوبی بسیار نمیماند
غزل ۲۱۴ - یک جهان شوخی به یک عالم حیا آمیختند
غزل ۲۱۶ - دی همایون خبری مژده دهانم دادند
غزل ۲۱۷ - عاشقان نرد محبت چو به دلبر بازند
غزل ۲۱۸ - حسن روزافزون او ترسم جهان برهم زند
غزل ۲۱۹ - گر از جمال جهانتاب او نقاب کشند
غزل ۲۲۰ - بلا به من که ندارم غم بقا چکند
غزل ۲۲۳ - چون باز خواهد کز طلب جوینده را دور افکند
غزل ۲۲۴ - هر کسی چیزی به پای آن پسر می افکند
غزل ۲۲۵ - خدا اگر چه ز پاکان دعا قبول کند
غزل ۲۲۶ - چشمت چو شهر غمزه را آرایش مژگان کند
غزل ۲۳۱ - آسودگان چو نشئه درد آرزو کنند
غزل ۲۳۳ - رندان که نقد جان به می ناب میدهند
غزل ۲۳۸ - همنشین امشب اگر آن بت چنین خواهد بود
غزل ۲۴۹ - بر هر دلی که بند نهاد از نگاه خود
غزل ۲۵۰ - سیه چشمی که شادم داشت گاهی از نگاه خود
غزل ۲۵۲ - اول منزل عشقست بیابان فنا
غزل ۲۵۳ - دست به دست همچو گل آن بت مست میرود
غزل ۲۵۷ - از بادهٔ لاله تو چو در ژاله میرود