عرفان

مولوی غزلیات غزل ۸۶۳ - آتش پریر گفت نهانی به گوش دود مولوی غزلیات غزل ۸۶۵ - جانا بیار باده که ایام می‌رود مولوی غزلیات غزل ۸۶۶ - چندان حلاوت و مزه و مستی و گشاد مولوی غزلیات غزل ۸۶۸ - بحرم به خود کشید و مرا آشنا ببرد مولوی غزلیات غزل ۸۶۹ - خیاط روزگار به بالای هیچ مرد مولوی غزلیات غزل ۸۷۰ - چشمم همی‌پرد مگر آن یار می‌رسد مولوی غزلیات غزل ۸۷۲ - این عشق جمله عاقل و بیدار می‌کشد مولوی غزلیات غزل ۸۷۳ - خفته نمود دلبر گفتم ز باغ زود مولوی غزلیات غزل ۸۷۴ - امروز مرده بین که چه سان زنده می‌شود مولوی غزلیات غزل ۸۷۵ - گر عید وصل توست منم خود غلام عید مولوی غزلیات غزل ۸۷۶ - تا چند خرقه بردرم از بیم و از امید مولوی غزلیات غزل ۸۷۸ - صحرا خوش است لیک چو خورشید فر دهد مولوی غزلیات غزل ۸۷۹ - صبح آمد و صحیفه مصقول برکشید مولوی غزلیات غزل ۸۸۱ - آه که بار دگر آتش در من فتاد مولوی غزلیات غزل ۸۸۲ - جامه سیه کرد کفر نور محمد رسید مولوی غزلیات غزل ۸۸۳ - جان من و جان تو بود یکی ز اتحاد مولوی غزلیات غزل ۸۸۴ - پرده دل می‌زند زهره هم از بامداد مولوی غزلیات غزل ۸۸۶ - از رسن زلف تو خلق به جان آمدند مولوی غزلیات غزل ۸۸۷ - روبهکی دنبه برد شیر مگر خفته بود؟ مولوی غزلیات غزل ۸۸۸ - زهره من بر فلک شکل دگر می‌رود