شماره ۵۶۱ - به جان افزایم و خاک بدن در خاکدان ریزم
شماره ۵۶۶ - کس چه داند آنچه من ز آن شوخ رعنا میکشم
شماره ۵۷۲ - ز بس سرگرم شوقم پای کم از سر نمیدانم
شماره ۵۷۴ - ز دانش مرا بس، که نام تو دانم
شماره ۵۸۱ - خواهم ز داغ عشق لباسی به بر کنم
شماره ۵۸۳ - تا ابد دیگرش از لعل تو مأیوس کنم
شماره ۵۸۶ - بعد هزار غم اگر عشرتی آرزو کنم
شماره ۵۸۷ - گاهی کمان ناله به خمیازه زه کنم
شماره ۵۸۸ - کی به فریب سبزه دل مایلِ کشت میکنم
شماره ۵۹۰ - چون به یاد زلف او زلف غم افشان میکنم
شماره ۵۹۱ - حال خود را خراب میبینم
شماره ۵۹۳ - من هیچ نمیگویم من هیچ نمیدانم
شماره ۶۰۰ - بزم عشرت تا ز خون دل مهیّا کردهام
شماره ۶۰۴ - شب در نظارة رخش ابرام کردهایم
شماره ۶۰۶ - گاه خود خوردیم و گاهی صرف مردم کردهایم
شماره ۶۰۷ - در شمار کوی جانان کعبه را که دیدهایم
شماره ۶۰۹ - جدا ز طرّة تابیدة تو میتابیم
شماره ۶۱۰ - سوخت هر جا خستهای ما بیمحابا سوختیم
شماره ۶۱۱ - عمرها ما از خدا درد ترا میخواستیم
شماره ۶۱۲ - یاد ایامی که در دل مهر یاری داشتیم