عشق

فصیحی هروی غزلیات شماره ۸۳ - فلک خونم به تیغ آن بت بی‌باک می‌ریزد فصیحی هروی غزلیات شماره ۸۵ - چه دانستم که رازم مو به مو اظهار خواهد شد فصیحی هروی غزلیات شماره ۸۹ - خون شکایتم ز لب زخم چون چکد فصیحی هروی غزلیات شماره ۹۰ - جان بی‌رخ تو درد دل غمزده داند فصیحی هروی غزلیات شماره ۹۴ - ماییم جدا از تو به غم ساخته‌ای چند فصیحی هروی غزلیات شماره ۹۵ - خنده ساقی دگر در ساغر آتش می‌زند فصیحی هروی غزلیات شماره ۹۶ - تلخکامان مزه شهد هوس نشناسند فصیحی هروی غزلیات شماره ۹۸ - یک ناوک ارنه در دل صد پاره بشکند فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۰۰ - نوبهار آمد که مرغان بال و پر گلگون کنند فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۰۲ - در دیده نگه چون ز تو در خون بنشیند فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۰۳ - دل در آن زلف پریشان رسد و بنشیند فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۰۵ - چون صبا جلوه آن زلف گره گیر دهد فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۰۶ - عشق هر جا دست با غیرت پی پیمان دهد فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۰۷ - یاد آن شبها که بزم عیش ما آباد بود فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۰۸ - شب که جانم خسته از بیم وداع یار بود فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۱۰ - دوش از تب پیکرم چون شعله آتش بال بود فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۱۲ - تا گلستان بود کی پرخار بیدادم نبود فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۱۳ - خوش آن که جوش دیده بیهوده بین نبود فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۱۶ - کو جنون تا هر نفس لب در سراغی گم شود فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۱۷ - به باده صوفی ما صاف از ریا نشود