شماره ۱۲۷ - تا نفس داری سراغ کوی آن مهپاره گیر
شماره ۱۳۲ - تا توانی در ترازوی هوس بی سنگ باش
شماره ۱۳۸ - از پی رفع خمار دل غمپرور خویش
شماره ۱۳۹ - از خون کشتگان شکفد لالهزار عشق
شماره ۱۴۱ - گرد افغانم ز دامان جرس افتادهام
شماره ۱۴۹ - چو شبها بستر و بالین دل از ریش میکردم
شماره ۱۵۵ - ارمغان از بینوایی غم به گلشن میبرم
شماره ۱۵۶ - بترس از آن که دمی دامن سحر گیرم
شماره ۱۵۷ - گر شاهد غم جلوه کند کام نگیرم
شماره ۱۵۸ - فردوس ساز کلبه پردود آتشم
شماره ۱۶۱ - دیریست که از گریه بهار دل ریشم
شماره ۱۶۲ - نسیم نوبهاران نیستم کاندر چمن رقصم
شماره ۱۶۴ - کتاب عشقم و آیات زلف دوست عنوانم
شماره ۱۶۵ - جنون از داغ رسوایی چو آراید گلستانم
شماره ۱۶۶ - از ناله لب حوصله بستن نتوانم
شماره ۱۶۹ - کو جنونی تا خرد را طعمه سودا کنم
شماره ۱۷۳ - ز گریه موج زند مجلس ار ندیم شوم
شماره ۱۷۵ - تا وداع شعله خود همچو اخگر کردهایم
شماره ۱۷۶ - دوش بی روی تو از دل خون ناب افشاندهایم
شماره ۱۷۹ - عمریست تا به درد محبت فسانهایم