غزل ۴۷۴ - نشان بخت بلند است و طالع میمون
غزل ۴۷۵ - به است آن یا زنخ یا سیب سیمین
غزل ۴۷۶ - صبحم از مشرق برآمد باد نوروز از یمین
غزل ۴۷۷ - چه روی و موی و بناگوش و خط و خال است این
غزل ۴۷۹ - من از دست کمانداران ابرو
غزل ۴۸۰ - گفتم به عقل پای برآرم ز بند او
غزل ۴۸۱ - صید بیابان عشق چون بخورد تیر او
غزل ۴۸۲ - هر که به خویشتن رود ره نبرد به سوی او
غزل ۴۸۳ - راستی گویم به سروی ماند این بالای تو
غزل ۴۸۴ - بیا که در غم عشقت مشوشم بی تو
غزل ۴۸۵ - ای طراوت برده از فردوس اعلی روی تو
غزل ۴۸۶ - آن سرو ناز بین که چه خوش میرود به راه
غزل ۴۸۷ - پنجه با ساعد سیمین که نیندازی به
غزل ۴۸۸ - ای که شمشیر جفا بر سر ما آختهای
غزل ۴۸۹ - ای رخ چون آینه افروخته
غزل ۴۹۰ - ای که ز دیده غایبی در دل ما نشستهای
غزل ۴۹۱ - حناست آن که ناخن دلبند رشتهای
غزل ۴۹۲ - ای باغ حسن چون تو نهالی نیافته
غزل ۴۹۳ - سرمست بتی لطیف ساده
غزل ۴۹۶ - ای صورتت ز گوهر معنی خزینهای