غزل

بلند اقبال غزلیات شماره ۳۷۴ - فراق یار چه دانی چه می کندبا من بلند اقبال غزلیات شماره ۳۷۵ - بیدار شد ز خواب بخت به خواب من بلند اقبال غزلیات شماره ۳۷۶ - خرم آن دم که نشنید بت من در بر من بلند اقبال غزلیات شماره ۳۷۷ - هر که را بدخو است یار آگه بود از حال من بلند اقبال غزلیات شماره ۳۷۸ - باز افتاده به یاد رخ جانان دل من بلند اقبال غزلیات شماره ۳۸۱ - ای ترک مشک طره کافور روی من بلند اقبال غزلیات شماره ۳۸۲ - این صنم کیست که نبود بشری بهتر از این بلند اقبال غزلیات شماره ۳۸۳ - من پیرم و دل مرده تو داری به جبین چین بلند اقبال غزلیات شماره ۳۸۵ - تو از فرهاد دل بری نه شیرین بلند اقبال غزلیات شماره ۳۹۴ - اگر به حکم قضا می شود رضا دل تو بلند اقبال غزلیات شماره ۳۹۵ - چشمم فتد در آینه گر برجمال تو بلند اقبال غزلیات شماره ۴۰۳ - دیوانه شد دل در برم زنجیر زلف یار کو بلند اقبال غزلیات شماره ۴۰۵ - آری اگر ای بادز دلبر خبری کو بلند اقبال غزلیات شماره ۴۰۶ - از مژه سنان داری وجوشن به بر ازمو بلند اقبال غزلیات شماره ۴۰۸ - به حسن چون تو نه آید کسی نه آمده بالله بلند اقبال غزلیات شماره ۴۱۳ - ز مو قیمت مشک وعنبر شکسته بلند اقبال غزلیات شماره ۴۱۷ - گردش چشم تو مستم کرده بلند اقبال غزلیات شماره ۴۲۰ - تا ز دلم خبر شوی آینه پیش روی نه بلند اقبال غزلیات شماره ۴۲۳ - از چه همچون زلف یار ای دل پریشان گشته ای بلند اقبال غزلیات شماره ۴۲۴ - دل از بت واز بت پرست اندر کلیسا برده ای