غزل

بلند اقبال غزلیات شماره ۲۴۸ - عقل را چندی زمن بیگانه می کردند کاش بلند اقبال غزلیات شماره ۲۵۰ - دلبر سیمین تن من دل ز آهن باشدش بلند اقبال غزلیات شماره ۲۵۲ - چون دلم شد عاشقت دانی که من چون کردمش بلند اقبال غزلیات شماره ۲۵۳ - بر دلم خورده تیر مژگانش بلند اقبال غزلیات شماره ۲۵۹ - نوشته حاشیه صفحه جمال توخط بلند اقبال غزلیات شماره ۲۶۲ - ای تیر مژگان تورا جان ودل مسکین هدف بلند اقبال غزلیات شماره ۲۶۳ - رخ یک طرف دو طره جانانه یک طرف بلند اقبال غزلیات شماره ۲۶۸ - کس نگردد مبتلای درد وآزار فراق بلند اقبال غزلیات شماره ۲۶۹ - بر سر ما آن نگار آورده کاری از فراق بلند اقبال غزلیات شماره ۲۷۸ - ای ترک من ای آفت دین ودل وفرهنگ بلند اقبال غزلیات شماره ۲۷۹ - گر ببیند رخ تو را بلبل بلند اقبال غزلیات شماره ۲۸۰ - گفتم که عاشقم من وز این گفته ام خجل بلند اقبال غزلیات شماره ۲۸۱ - ای نگار سیم تن ای بی وفای سنگدل بلند اقبال غزلیات شماره ۲۸۳ - شب فراق تو بیرون نمی روم زخیال بلند اقبال غزلیات شماره ۲۹۰ - من شاهبازم کاین چنین اندر قفس افتاده ام بلند اقبال غزلیات شماره ۲۹۲ - از غم عشق تو رسوای جهان گردیده ام بلند اقبال غزلیات شماره ۲۹۷ - همه از باده من از گردش چشمت مستم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۰۱ - لب لعل تو یاقوت است مرجان راست یاقوتم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۱۰ - نیارد سروهرگز میوه من چیزی عجب دیدم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۱۲ - چنان اندر کمند طره جانان گرفتارم