غزل ۲۳۷ - یاد باد آنکو مرا هرگز نگوید یاد باد
قصیدهٔ ۳۰
غزل ۴۶۸ - دامن کشان شبی به کنارم نیامدی
غزل شمارهٔ ۶ - داغ لاله
غزل ۱۵۹۵ - آه من مد رسایی است که پایانش نیست
شماره ۱۰۳ - ای بی تو گلهای چمن شسته به خون رخسارها
غزل ۳۹۳ - دلا، رفت آنکه وصل دلستانی داشتم روزی
شماره ۴۵۲ - زلف بی باک تو تا سلسله جنبانم بود
شماره ۹۶۰ - ای یار سفر کرده نیاید خبر از تو
شماره ۲۴۹ - آن شمع که پروانه صفت بال و پرم سوخت
شماره ۶۵۶ - گویند که با غیری وین گرچه یقین باشد
شماره ۶۰۹ - چو زلف خویش چرا عهد یار بشکستند
شماره ۳۷ - رفت حسن تو و عشقت به دل من باقیست
شماره ۸۱ - زبامی چو بینم که ماهی برآید
شماره ۹ - بی روی تو، روی خرمی نیست
شماره ۱۰۴ - در غمت کارم بچشم اشکبار افتاده است
شماره ۸۲ - کیست آن سرو که بر راه گذر می گذرد
شماره ۱۸۷ - جادربر من کرده نگاری نه و هرگز
شماره ۴۸۸ - پریده رنگ ز گلها و لاله بی تو
شماره ۱۳۳ - من که افسردهترم از نفس مرغ خموش