غنایی

امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۳۷ - من ز جانان گر چه صد اندوه جان خواهم کشید امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۴۲ - باز گل بشکفت و گلرویان سوی بستان شدند امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۴۴ - باز گل می آید و دل در بلا خواهد فتاد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۶۱ - بر بناگوشت بلای خط که سر بر می کند امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۶۹ - یارب! این اندیشه جانان ز جانم چون رود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۷۷ - دست ماه روزه تا در چشم عشرت خاک زد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۸۲ - تا چه ساعت بود، یارب، کان مسلمان زاده شد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۸۶ - ناز کن، ای گل، که سرو بوستانی می کشد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۰۷ - رویت از غالبه خط بر رخ گلفام کشید امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۲۳ - مرد صاحب نظر از کوی تو آسان نرود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۴۴ - ترک عاشق کش من، ترک جفا خوش باشد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۶۱ - نه به بالای خوشت سرو خرامان روید امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۸۰ - ابروی مانند ماهش بنگرید امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۸۷ - ترک من چون تیر مژگان برکشد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۰۴ - دل که به غم داد تن آرزوی جان خرید امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۰۷ - صبح دمان بخت من ز خواب در آمد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۱۲ - گل به تماشای چمن می رود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۱۳ - عشق تو هر لحظه فزون می شود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۴۲ - لعل شکروشت که به جلاب شسته اند امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۵۸ - باز آن سوار مست به نخچیر می رود