غنایی

امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۰۸۷ - یا رب، این ماییم از آن جان و جهان افتاده دور امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۰۸۹ - یا رب، آن رویست یا گلبرگ خندان در نظر امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۰۹۱ - پرتو خورشید بین تابنده از روی قمر امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۰۹۴ - یکی امروز سر زلف پریشان بگذار امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۲۷ - کجا بود من مدهوش را حضور نماز! امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۳۰ - نازنینان و چاربالش ناز امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۳۱ - شب زلف تو شد نشانه روز امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۳۲ - باد نوروز آمد و درهای بستان کرده باز امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۴۸ - دزدانه در آمد از درم دوش امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۵۳ - ای جفا آموخته، از غمزه بدخوی خویش امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۶۰ - خوش رفیقی او که گه گه در نظر می آیدش امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۸۴ - قبا و پیرهن او که می رسد به تنش امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۲۰۷ - چون سبزه بر دمید ز گلزار یار خط امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۲۱۲ - دی می گذشت و سوی او دلها روان از هر طرف امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۳۱۸ - باز آمد آن وقتی که من از گریه در خون اوفتم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۳۴۳ - این منم، یارب که با دلدار هم زانو شدم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۳۵۰ - عهدها را گه آن شد که ز سر تازه کنیم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۳۸۵ - خم آن طره دلبند کشم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۳۹۸ - ما عافیت نثار ره درد کرده ایم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۰۸ - اول به سینه بهر غمت جای کرده ام