شماره ۷۵ - آموخت چو اشکم روش ره سپری را
شماره ۸۰ - داغند، ز رخسار تو ای رشک چمنها
شماره ۸۱ - رنگینی دکّان شود آن چشم سیه را
شماره ۸۷ - گذشته است ز گردون لوای رفعت ما
شماره ۹۴ - هنوز آغاز رعنایی ست عشق سرکش ما را
شماره ۱۰۵ - اگر بیند ز قدّت مصرع برجسته مضمون را
شماره ۱۰۶ - اگر زردشت، دیدی یک نظر برق عتابش را
شماره ۱۱۱ - سر خط تعلیم شد، شیوه استاد را
شماره ۱۳۳ - از زلف تو داریم پریشانی خود را
شماره ۱۳۶ - نمی گوید کسی امروز چرخ بی مروت را
شماره ۱۴۳ - کشم خط از سواد خامه زلف عنبرافشان را
شماره ۱۴۴ - ای جنت نقد از رخ زیبای تو ما را
شماره ۱۵۱ - کامم چشید هر چه نگاهش عتاب داشت
شماره ۱۶۲ - عهد پیرانه سری، عشق جوان افتاده ست
شماره ۱۶۸ - بر سر خود دهدم جا، خم پاکیزه سرشت
شماره ۱۷۱ - چه دولتی است که دردت نصیب جان من است!
شماره ۲۰۴ - در خاطر خدنگ قضا هر نهان که هست
شماره ۲۴۶ - کی دیده تنها چو دل آغشته به خون است؟
شماره ۲۵۲ - در شب شیب، گرانتر شده خوابی که مراست
شماره ۲۵۴ - دل در هوس نرگس مستانه اسیر است