شماره ۵۴۷ - سحر ز بستر نسرین سبک عنان برخیز
شماره ۵۵۳ - ز ترکتازی آن نازنین سوار هنوز
شماره ۵۶۰ - ای طرّه برافشانده، خدا را ز گدا پرس
شماره ۵۷۵ - بستم کمر چو عنقا در بی نشانی خویش
شماره ۵۸۱ - هرگل که پر از لخت جگر نیست کنارش
شماره ۵۸۷ - ای تاب سنبلت زده بر مشک ناب خط
شماره ۶۰۴ - جاری چو به یاد رخ جانان شودم اشک
شماره ۶۱۲ - زهی ز صبح بناگوشت آفتاب خجل
شماره ۶۱۶ - هرگه به یادش از جگر افغان برآورم
شماره ۶۱۷ - چون طوطی اگر نام به گفتار بر آرم
شماره ۶۱۹ - چون شاخ گل از باد سحر، بار فشاندم
شماره ۶۴۲ - طعنه هرگز به دل آزاری خاری نزدم
شماره ۶۷۵ - گلستان محبت را ز دیرین عندلیبانم
شماره ۶۹۵ - آن نرگس میگسار دیدم
شماره ۷۰۱ - می شود دل چو گل از عیش پریشان چه کنم؟
شماره ۷۲۵ - از شام هجر منّت دیدار می کشم
شماره ۷۳۳ - ز چشمم آستین بردار تا سیل دمان ریزم
شماره ۷۳۸ - سحر اشکم خروشان بود و آهم شیون افکن هم
شماره ۷۶۴ - هان ای حریف میکده، می در ایاغ کن
شماره ۷۹۳ - کسی داند که هر بیتش به دیوان می زند پهلو