غزل ۱۶ - یارب به آب این مژه اشکبار ما
غزل ۱۸ - من کیستم؟ تا با شدم، سودای دیدار شما
غزل ۲۲ - چشمه چشم من از سرو قدت یابد، آب
غزل ۳۵ - مرا ز هر دوجهان، حضرت تو، مقصود است
غزل ۶۷ - مشنو، که مرا از درت، اندیشه دوری است
غزل ۷۰ - باز جانم، هدف تیر کمان ابرویی است
غزل ۹۳ - خسته باد آن دل، که از تیر جفایش خسته نیست
غزل ۱۰۱ - آب چشمم راز دل، یک یک، به مردم، باز گفت
غزل ۱۱۹ - هر دمم، چهره به خون مژه، تر می‌گردد
غزل ۱۴۱ - لطف جانبخش تو جانم ز عدم باز آورد
غزل ۱۴۶ - گر وقت سحر، بادی از کوی تو برخیزد
غزل ۱۵۵ - ما را به جز خیالت، فکری دگر نباشد
غزل ۱۷۳ - ز صبا سنبل او دوش به هم بر می‌شد
غزل ۱۷۸ - گل که خوش طلعت و خوشبو آمد
غزل ۱۸۶ - چشم مخمور تو مستان را به هم بر می‌زند
غزل ۲۰۰ - خیال زلف تو چشمم به خواب می‌بیند
غزل ۲۰۱ - اگرم بر سر آتش بنشانی چون عود
غزل ۲۰۲ - آن پری کیست که از عالم جان روی نمود؟
غزل ۲۲۵ - بگو ای ماه تا ساقی ز می مجلس بیاراید
غزل ۲۳۲ - مرا که نقش خیال تو در درون آید
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
