غزل ۷۷۶ - پروانه شبی ز بی قراری
حکایت خسروی که سگ تازی خود را رها کرد
حکایت مجنون که پوست پوشید و با گوسفندان به کوی لیلی رفت
حکایت مفلسی که عاشق ایاز شد و گفتگوی او با محمود
حکایت مفلسی که عاشق پسر پادشاه شد و بدین گناه او را محکوم به مرگ کردند
گفتهٔ مجنون که دشنام لیلی را بر آفرین همهٔ عالم ترجیح میداد
غزل ۱۲ - مرد بی حاصل نیابد یار با تحصیل را
غزل ۴۸ - دارم سر خاک پایت ای دوست
غزل ۱۲۷ - گر سال عمر من به سر آید روا بود
غزل ۲۲۶ - تا بر آن روی چو ماه آموختم
غزل ۲۲۹ - تا من به تو ای بت اقتدی کردم
غزل ۲۶۳ - روزی من آخر این دل و جان را خطر کنم
غزل ۲۷۳ - دلبرا ما دل به چنگال بلا بسپردهایم
غزل ۲۷۵ - ما کلاه خواجگی اکنون ز سر بنهادهایم
غزل ۲۷۹ - سر بر خط عاشقی نهادیم
غزل ۳۵۹ - ای کعبهٔ من در سرای تو
قصیدهٔ شمارهٔ ۸۰ - در ترغیب مردان به احتراز از زنان دلفریب
رباعی ۶۸ - آنجا که سر تیغ ترا یافتن ست
رباعی ۱۰۹ - نور بصرم خاک قدمهای تو باد
رباعی ۱۳۳ - چون چهرهٔ تو ز گریه باشد پر درد