غزل ۱۰۰ - بیا ای جان نو داده جهان را
غزل ۱۰۱ - بسوزانیم سودا و جنون را
غزل ۱۰۳ - دل و جان را درین حضرت بپالا
غزل ۱۱۲ - ز روی توست عید آثار ما را
غزل ۱۲۴ - ساقی تو شراب لامکان را
غزل ۱۳۲ - در میان پردهٔ خون عشق را گلزارها
غزل ۱۳۷ - با چنین شمشیر دولت، تو زبون مانی چرا؟
غزل ۱۴۱ - جمله یاران تو سنگند و تویی مرجان چرا؟
غزل ۱۵۸ - امتزاج روحها، در وقت صلح و جنگها
غزل ۱۶۰ - مفروشید کمان و زره و تیغ، زنان را
غزل ۱۶۱ - چو فرستاد عنایت به زمین مشعلهها را
غزل ۱۶۶ - چمنی که تا قیامت گل او به بار بادا
غزل ۱۷۲ - در میان عاشقان عاقل مبا
غزل ۱۷۵ - از ورای سر دل بین شیوهها
غزل ۱۷۶ - روح زیتونیست عاشق نار را
غزل ۱۷۸ - میشدی غافل ز اسرار قضا
غزل ۱۷۹ - گر تو عودی سوی این مجمر بیا
غزل ۱۸۱ - دل چو دانه، ما مثال آسیا
غزل ۱۸۳ - ای دل رفته ز جا، بازمیا
غزل ۱۸۵ - از بس که ریخت جرعه بر خاک ما ز بالا