فلسفه

مولوی غزلیات غزل ۳۲۴ - درآ تا خرقه قالب دراندازم همین ساعت مولوی غزلیات غزل ۳۲۷ - از دفتر عمر ما، یکتا ورقی مانده‌ست مولوی غزلیات غزل ۳۲۸ - بادست مرا زان سر، اندر سر و در سبلت مولوی غزلیات غزل ۳۳۱ - زان شاه که او را هوس طبل و علم نیست مولوی غزلیات غزل ۳۳۲ - این خانه که پیوسته درو بانگ چغانه‌ست مولوی غزلیات غزل ۳۳۵ - همه خوف آدمی را از درون است مولوی غزلیات غزل ۳۳۹ - سماع آرام جان زندگان است مولوی غزلیات غزل ۳۴۸ - صدایی کز کمان آید نذیریست مولوی غزلیات غزل ۳۵۰ - ز بعد وقت نومیدی امیدی‌ست مولوی غزلیات غزل ۳۵۱ - طبیب درد بی‌درمان کدام است؟ مولوی غزلیات غزل ۳۵۳ - زهی می کندران دست است، هیهات مولوی غزلیات غزل ۳۵۴ - ز میخانه دگربار این چه بوی است؟ مولوی غزلیات غزل ۳۵۹ - درین جو دل چو دولاب خراب است مولوی غزلیات غزل ۳۶۵ - می‌دان که زمانه نقش سوداست مولوی غزلیات غزل ۳۶۶ - دود دل ما نشان سوداست مولوی غزلیات غزل ۳۶۹ - در شهر شما یکی نگاری‌ست مولوی غزلیات غزل ۳۷۱ - گر جام سپهر زهرپیماست مولوی غزلیات غزل ۳۷۷ - آن را که در آخرش خری هست مولوی غزلیات غزل ۳۸۰ - آن خواجه اگر چه تیزگوش است مولوی غزلیات غزل ۳۸۱ - آن ره که بیامدم کدام‌ست؟