غزل ۲۷۷۷ - شاد آن صبحی که جان را چاره آموزی کنی
غزل ۲۷۷۸ - ای خدایی که مفرح بخش رنجوران تویی
غزل ۲۷۸۴ - در جهان گر بازجویی، نیست بیسودا سری
غزل ۲۷۹۰ - بار دیگر ملتی برساختی، برساختی
غزل ۲۷۹۳ - این چه چتر است این که بر ملک ابد برداشتی؟
غزل ۲۷۹۴ - ای ملامتگر تو عاشق را سبک پنداشتی
غزل ۲۷۹۶ - ای که جانها خاک پایت، صورت اندیش آمدی
غزل ۲۸۰۶ - آه کان سایهی خدا، گوهردلی، پرمایهیی
غزل ۲۸۱۲ - ای دهان آلوده جانی، از کجا می خوردهیی؟
غزل ۲۸۱۳ - اقتلونی یا ثقاتی ان فی قتلی حیاتی
غزل ۲۸۱۶ - که شکیبد زتو ای جان، که جگرگوشهٔ جانی؟
غزل ۲۸۱۹ - اگر او ماه منستی، شب من روز شدستی
غزل ۲۸۲۰ - چو به شهر تو رسیدم، تو ز من گوشه گزیدی
غزل ۲۸۲۱ - تو ز هر ذره وجودت بشنو ناله و زاری
غزل ۲۸۲۴ - مه ما نیست منور، تو مگر چرخ درآیی
غزل ۲۸۲۵ - مثل ذرهٔ روزن، همگان گشته هوایی
غزل ۲۸۲۸ - خبریست نورسیده، تو مگر خبر نداری؟
غزل ۲۸۲۹ - تو نفس نفس برین دل، هوسی دگر گماری
غزل ۲۸۳۴ - به مبارکی و شادی بستان ز عشق جامی
غزل ۲۸۳۷ - هله عاشقان بشارت، که نماند این جدایی